Puszcza Kampinowska

www.kampinoska.waw.pl

Puszcza Kampinoska - kompleks leśny, na północny zachód Warszawy, w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Zajmuje fragment pradoliny Wisły na Nizinie Mazowieckiej.

Powierzchnia tego obszaru to ok. 670 km. W tym 270 km. zajmują lasy.

Obecnie w większości teren należy do Kampinoskiego Parku Narodowego.

W Puszczy Kampinoskiej dominują rosnące na piaszczystych wydmach bory sosnowe. Niektóre drzewa mają ponad 200 lat i są bardzo wysokie, nawet do 28 m wysokości. Lasy liściaste rosną głównie na bagnach.

W Puszczy Kampinoskiej rośnie wiele rzadkich gatunków roślin, których nasiona znalazły się tu przypadkowo: przyniesione przez wodę lub ptaki. Między innymi: wiśnia kwaśna, roślina stepowa

z południowo-wschodniej Europy; brzoza czarna, czyli endemit występujący poza Kampinosem tylko w południowej i zachodniej Polsce.

Znakiem firmowym Puszczy Kampinoskiej jest często w niej spotykany łoś. Żyją tu także ssaki takie jak: bóbr, ryś, wydra, lis, jeleń, sarna, dzik, jenot, borsuk. Z ptaków występują: bocian czarny, bielik, żuraw, czapla siwa, derkacz, bąk i wiele innych.

Kampinoski Park Narodowy posiada 22 obszary ochrony ścisłej, stanowiące 12% jego terenu. Pozostałą część zajmują obszary ochrony częściowej (80,4% terenu) i ochrony krajobrazowej (7,6%). Wokół Parku rozciąga się otulina o powierzchni ponad 37 tys. ha.

Przez Puszczę Kampinoską prowadzą liczne szlaki turystyczne piesze i rowerowe, jak Kampinoski Szlak Rowerowy oraz ścieżki dydaktyczne.

AVERBIS - Przewodnik po Warszawie